Egypte op weg naar de digitale vrijheid

Enkele dagen geleden riep de Egyptische jeugdbeweging ‘6 april’ op tot een ‘million-man-march’ op dinsdag naar het Tahrirplein in de Egyptische hoofdstad Caïro. Het megaprotest kleurt vandaag de straten van Egypte. De jeugd van Egypte klopt zich op de borst en maakt zich op voor de overwinning. Zonder Facebook en Twitter was dit niet waar geweest. Of toch wel?

De gazet van weleer is niet meer. De krant waar je vroeger één ‘gazeta’, een Venetiaans kopermuntje voor betaalde, ging eerder al de concurrentie met het ‘gesproken dagblad’ aan en moet nu de duimen leggen voor ‘het net’. Wie vandaag nieuws heet van de naald wil, klikt zich een weg door de digitale snelweg.

“De Verenigde Staten heeft zonet zijn status op Facebook gewijzigd”, meldt Husny op Twitter. “Het land is niet langer ‘in een relatie met’ Egypte. Er staat nu ‘het is ingewikkeld’ op zijn profiel.” Zeena laat een Speak2Tweet op Egypt.alive.in na: “Mubarak, neem je Suzanne [vrouw van de president]  en trap het af.” “Dank Al Jezeera, je bent de long die ons doet ademen. We zijn op weg naar de vrijheid en de democratie. Niemand kan ons nog tegenhouden”, voegt #bladi  eraan toe. De sociale media nemen het voortouw in de revolutie. Komt dat zien, komt dat zien!

Internet is van de wereld, de wereld is van iedereen. Ik lees en hoor her en der de commentaren. De een heeft het over de Iraanse val waarin de Egyptenaren in de toekomst misschien zullen trappen. De ander heeft het symbolisch over de val van de muur in het Oosten. Is de val een booby trap of is de val een eerste etappe in de bochtige weg naar de top, daar waar communicatie, transparantie en interactiviteit het op een akkoordje zullen gooien en de wereld naar een hoger niveau zullen tillen?

De burger kent zijn gerief en roept, twittert, blogt en update digitaalgewijs zijn kijk op de gebeurtenissen. De hele wereld antwoordt, twittert, blogt en update zijn antwoordje terug. Het merendeel van de bevolking in het oosten is jonger dan dertig, heeft een opleiding genoten en is werkloos. Ze kent het klappen van de internetzweep. Ze kent de bugs en de achterpoortjes. Ze heeft geen persconferentie van een politiek leider zoals dertig jaar geleden in Berlijn nodig om te weten te komen of ze al dan niet de weg naar de vrijheid en de democratie zal nemen.

Au contraire. Ze is ervan overtuigd dat ze die weg zal nemen. Ze tikt sneller dan haar schaduw. Want de vrijheid houdt zich onledig in de vrije wereld, daar waar de tachtigjarige Mubarak en zijn spitsbroeders nooit een tweet postten, laat staan hun bloggevoeg deden. Als het Moslim Broederschap van Egypte de teugels in Caïro in handen wil nemen, dan is een cursus sociale media aangewezen. En is dat nu net niet het eerste wat de fundi’s zullen verbieden?Ik ben er dus gerust in tot op heden.

Ik beeld me in dat Hosni Mubarak nu naar Osama in de grotten van Bora Bora twittert: “Slm Ossi, al n ID hoe w dt hr gn oplssn?” Waarop Ossama antwoordt: “k zl je toevgn als vriendje. Vrijdg flash mob op Tahrirpln, km je ook?;-)”

Posted: February 2nd, 2011 under social media, uncategorized.
Comments: none

Gisteren werd Joost gelanceerd. Wat is Joost? Een website waarop u video’s kan bekijken. Dat kan toch ook op YouTube of GarageTV? Ja, maar het gaat niet om korte filmpjes of fragmenten. Het gaat om professionele muziek-, televisie- en filmvideo’s die u meteen vanuit uw browser of full screen op uw computerscherm bekijkt. Net alsof u televisie kijkt, dus. Joost noemt het zelf een social video experience. Omdat u de films die u bekijkt met uw vrienden kan delen, net zoals u foto’s met uw vrienden deelt op flickr of op facebook. U kiest uit uw adressenbestand wie u tot uw vrienden rekent en daarna kan u zien welke films zij bekijken, bekeken of nog gaan bekijken (My Queue). U kan films oplijsten onder favorieten, u kan er commentaar bij geven en een tag aanbrengen. Joost bestaat al een tijdje, voor een beperkt publiek (in bèta, met te downloaden player). Nu is Joost er voor iedereen, over heel de wereld. Een snelle blik op mijn adresbestand uit LinkedIn leert me dat er zo’n 15-tal bekenden al op Joost registreerden. Ze werken allemaal in de communicatie- en telecomsector. Joost heeft een frisse layout en een  eenvoudig dashboard. Het aanbod is echter voor verbetering vatbaar. Joost werd in oorsprong opgezet door een stel Nederlanders dus ik had iets meer local stuff verwacht. Net wel al een indringende documentaire over aidswezen in Zuid-Afrika gespot. In queue gezet zodat ik hem later kan bekijken. Ik weet nu ook dat een vriend vanavond naar de blote Britney-clip Womanizer keek. En zeggen dat ik dat helemàààààl niet van hem verwacht had. En waar kijkt u naar voor u slapen gaat? Naar de fabeltjeskrant, uiteraard! Laat het me weten op Joost. Wie zoekt, die vindt … claessens (JoostName = ‘claessens’ want door een of andere bijzonder sociale maatregel getroffen door Joost, kon mijn volledige naam niet geregistreerd worden).

Posted: October 15th, 2008 under social media.
Comments: none

Vers geplurkt voor u. Your life, on the line. Gedaan met elke keer uw status up te daten op networkingsites [linkedin, plaxo en facebook, in mijn geval]! Kost veel tijd, energie en dus ook geld. Met plurk.com doet u het één keer, wanneer het u uitkomt. Iedereen die uw activiteiten wil volgen, logt in op plurk.com. Plurken is een beetje als twitteren, dat moet ik toegeven. Aan u om mij te vertellen of u plurken boven twitteren verkiest, of omgekeerd. Ondertussen ga ik even te rade bij de voorzitter van de twitterbond, zijnde Gordon Lokenberg. Ik leerde Gordon kennen op ThinkTomorrow waar hij de godganse dag twitterde. [Dat heet in vakjargon: dat het een lieve lust was.] Tussendoor poste hij ook nog eens en direct over het event op zijn blog. Gordon is dus een adept.  Maar hoe hij ook aandrong, mij kreeg hij niet op de twitter. Geen idee waarom. Of toch. Plurken lijkt me wel wat. Plurken, plurkt, geplurkt klinkt tenslotte toch beter dan twitteren, twittert, getwittert? En de plaatjes natuurlijk. De plaatjes op plurk, plurken een eind weg. [Dat heet in vakjargon: the look ‘n feel.] Verder is er de timeline, ofte tijdslijn. Je hele leven plurkt gewoon voorbij op een leuke tijdlijn, zo eentje als in de geschiedenisles in de eerste klas van de basisschool. Met een streepje duidde ik toen zorgvuldig de ‘Renaissance’ of ‘De Neanderthalers’ aan. My life, on my line! Word ik toch nog een beetje beroemd. Net als in de film, ik wil het!

Hieronder de widget die mijn plurkjes tonen. Heb nog niet ontdekt hoe de widget in mijn sidebar geplurkt wordt, maar tijd brengt zeker raad. Tot ziens, hoors, zoens, schrijfs of plurkens.

Plurk.com

Posted: August 13th, 2008 under innovatie, social media.
Comments: 1

Nu hier en daar stemmen opgaan dat Second Life een hype is, nestelt de vakbond zich in de virtuele wereld. Second Life telt momenteel ruim 13 miljoen inwoners. Honderden ngo’s en sociale organisaties zitten al op Second Life. De vakbond wilde niet achterblijven. Uni Global Union, de wereldvakbond van werknemers werkzaam in de dienstensectoren, bouwde de jongste maanden naarstig aan een vakbondseiland op Second Life. Uni verenigt 15 miljoen leden uit 900 vakbonden.  Uni was zelfs de motor achter de eerste virtuele IBM-staking op Second Life. Wanneer de Belgische Federale Overheid op second life? U vraagt, wij malen.

Bron: Ons Recht, ACV-ledenblad, juni 2008, p. 23.

Posted: June 15th, 2008 under new media, social media.
Comments: 1

Het is Frans en het is kaas noch wijn. Het is MoobTV.  Het concept ontsproot uit het brein van enkele jongelui en de Business Angel Pierre Naudin (n.v.d.r. van Intel, dus niet de Franse schrijver met dezelfde naam) legde de centen ervoor op tafel. 

• Wat is MoobTV precies? een website die de principes van reclamemaken, televisiemaken en de mobiele WAP telefoon verenigt.

• Wat doet u ermee? u maakt er uw eigen TV-kanaal mee aan.

• Wat is er bijzonder aan? elk filmpje dat u op uw kanaal vertoont, krijgt een advertentie mee (PUB) en u verdient geld al naargelang het aantal kijkers.

• Wat heeft u nodig om uw kanaal te starten? een digitale camera, mobiele telefoon of videocamera om filmpjes te maken en een internet-verbinding.

• Wat heeft u nodig om filmpjes te bekijken? een internet-verbinding of een mobiele WAP (Wireless Application Protocol)/GPRS.

Dat brengt ons alweer op ‘citizen journalism’ alhoewel het zo’n vaart niet zal lopen. Voorlopig zijn de filmpjes hoofdzakelijk gericht op entertainement (en in het Frans). Vooral reclamemakers spinnen er momenteel garen van. Zo is de hoofdsponsor op dit moment SWATCH (horloges) en er zullen ongetwijfeld nog meer brands voor jongeren volgen. Het lijkt mij voornamelijk een aangenaam tijdverdrijf voor pubers en andere hormonengedreven nerds en geeks bij wie de wereld vooralsnog aan hun voeten ligt (hoe bracht u de tijd door toen u vijftien was?).

Even nog dit: als u niet kan emailen of surfen met uw mobiele telefoon, dan beschikt u hoogstwaarschijnlijk niet over een WAP-model. Als u wel kan WAP-pen, of u wil een WAP-mobiel aanschaffen, bedenk dan dat het surfen of mailen vaak traag verloopt en dus veel geld kost. Proximus en Mobistar bieden echter een GPRS-verbinding aan die sneller gaat en waarvan de prijs afhankelijk is van de hoeveelheid verzonden informatie. De tarieven vindt u hier. [Het is ook goed om weten dat er vandaag de dag weinig websites het WAP-protocol ondersteunen en dat de meeste mobiele telefoons daarom ook ingesteld staan op ‘http’, het meest gekende web protocol. Vergeet niet dat uw operator uw account moet aanvinken (gratis) alvorens u werkelijk kan surfen. Om GPRS te gebruiken moet er bij de operator ook nog een vinkje gezet worden (zoals voor MMS en email).]

Moobt u al of WAPt u alsof uw leven ervan afhangt? Post dan de link naar uw MoobTV-kanaal hieronder en wij bezoeken het graag voor u. Kwestie van een financiële bijdrage te leveren opdat u nog lang en gelukkig kan leven.

Posted: May 8th, 2008 under citizen media, innovatie, new media, new technology, social media.
Comments: none

Omdat iedereen stiekem hoopt ooit hét filmpje van de eeuw te shooten. Stel, u huurt een hotelkamer in pakweg zonovergoten Indonesië en er komt een tsunami voorbijwaaien. Altijd handig, zo’n camerafunctie in de buurt. Of u neemt een taxi in New York, of all places, en voor uw neus schiet een politieman een dakloze in het been. Ik zeg maar wat. Dan bent u toch blij dat u dat even op de gevoelige plaat kan vastleggen? Altijd leuk voor de familie thuis. De man die onlangs in de rue d’Angleterre, aan het Brusselse Zuidstation, dit filmpje kon vastleggen, zag ook meteen zijn aankoop verzilverd. Het zou zelfs kunnen dat hij opgeroepen wordt als getuige in de rechtbank. [Dat levert naar mijn weten ongeveer 35 euro aan zitpenningen op.] Het filmpje uit Sint-Gillis deed me denken aan het tafereel dat Charly Laureys, medewerker aan het programma Echo, indertijd in Aarschot vastlegde. We schrijven november 1965 [ik ben enkele maanden oud!]. De winter heeft net toegeslagen en Jan-met- de-Pet plakt aan de kachel. In Aarschot trotseren enkele werkmannen van de stad toch nog de vrieskou. Eén van hen wrikt een kasseisteen los, de anderen staan werkloos toe te kijken. Laureys haalt stiekem zijn camera boven en filmt het hele non-event. Hij monteert er bij thuiskomst een liedje van Louis Neefs op en het onheil is geschied. In “Wat een leven” komen de gevleugelde woorden “Als ik ooit eens even vijf minuten tijd had…” voor en een klassieker is geboren. De kasseistampers van Aarschot staan sindsdien in het collectief geheugen der Vlamingen gegrifd. Ik had het filmpje graag vanonder het stof gehaald, maar ik kan het nergens vinden.  Ik kreeg er wel een ander in het vizier, met op de achtergrond zowaar het beroemde wijsje van Louis Neefs. Zeg nu zelf, toch handig om bij u te hebben, zo’n digitale camera op de mobiele werkplaats?

Uw stiekeme filmpjes kan u hier posten. Vergeet uw schaar en lijmstift niet en monteer er een passend deuntje op.

Posted: March 24th, 2008 under social media.
Comments: 1