De eID wordt nauwelijks gebruikt, zo schijnt het. De eID is de elektronische identiteitskaart. Tegen eind 2009 hebben alle Belgen er een op zak. Maar wat kan u ermee? “Geen idee,” zegt de Belg. De minister van Ondernemen en Vereenvoudigen trok daarom samen met de minister van Binnenlandse Zaken op reis. Met de bus.

Om de eID te promoten. “In 1,2,3 met je eID.” Als vereenvoudigde boodschap kan dat tellen. De bus van de ministers rijdt nog tot eind september verder om de burger te tonen hoe de eID het dagelijkse leven een stuk makkelijker maakt. Voorlopig, zo leert u in de bus, kan u er uw belastingformulier online mee invullen of een administratieve klus mee opknappen aan het e-loket van uw gemeente. In de toekomst kan u er nog veel meer mee.

Maar bezint voor u begint want de kaart (eID) kan enkel gebruikt worden wanneer u over een kaartlezer beschikt. De kaartlezer zit ofwel in uw computer, ofwel niet. Dan koopt u er eentje tegen 10 à 20 euro in de winkel. Of nee, wacht! De minister van Vereenvoudigen en de minister van Interne Keuken hebben er 55.000 van de overheid gekregen. Ze liggen nu in de promotiebus op u te wachten.

De bus doet alle grote Belgische evenementen aan. Gisteren arriveerde ze op de Antwerp 10 Miles Marathon, op 10 mei staat ze op Mano Mundo, op 6 juni op La Chouffe Classic en op 22 juli op de jaarmarkt van Deinze. Gay en nog geen eID? Op 16 mei tijdens de Belgian Gay & Lesbian Pride passeert de bus schaamteloos door Brussel. So hop on the bus, Gus, and get yourself free… !

Posted: April 27th, 2009 under new technology.
Comments: 2

Living Tomorrow, het huis van de toekomst in Vilvoorde, onderzocht samen met InSites Consulting in februari en maart 2008 het koopgedrag van consumenten in warenhuizen. De onderzoeksresultaten werden met een online enquête verkregen. Het onderzoek had als doel een beeld te krijgen van het consumentengedrag in de supermarkt, zowel in de winkel zelf, als online. In totaal namen 629 respondenten deel. De cijfers zijn representatief voor Belgische internetgebruikers van 15 tot 65 jaar.

Resultaten:

• Slechts 16% van de bezoekers heeft ervaring met het online bestellen en het ophalen van de producten in de supermarkt. Van de niet-online shoppers, zegt 70% geen intentie te hebben dit ooit te doen. 

• Online bestellen en thuis laten leveren, is niet populair. Slechts 5% heeft hier ervaring mee, en 78% zegt geen intentie te hebben om dit te doen.

• De twee belangrijkste voordelen om online te shoppen, zijn: de mogelijkheid om te shoppen wanneer men wil en de mogelijkheid om te shoppen zonder veel tijd te verliezen.

• Belangrijkste redenen om niet online te shoppen is de moeilijke levering bij afwezigheid en het missen van het persoonlijk contact in de winkel.

Ik werk als programmamaker bij LIVING TOMORROW. In het huis van de toekomst kan u al kennis maken met een tool [een (werk)tuigje of technologisch hoogstandje] die online shoppen zou kunnen bevorderen. Daarover meer in een volgende post. Blijven kijken, lieve kijkbuiskinderen.

Bron: Persbericht Living Tomorrow, 1 juli 2008

Posted: July 3rd, 2008 under innovatie, new technology.
Comments: none

Vandaag een groentje gelopen. Op ecocho gestoten. Ecocho is een zoekmachine die per 1000 opzoekingen twee bomen plant. De bomen worden betaald met het geld van advertenties. De site werkt met Yahoo technologie. Ecocho maakt zich sterk dat het redden van de planeet en het zoeken op het web hand in hand kunnen gaan. Door uw dagelijkse zoekgedrag aan te passen, kan u, [yes you stupid!], de planeet redden. So what about you? Schakel als de hete bliksem van google over naar ecocho en red uw planeet. Alleen het werkwoord baart me nog wat zorgen: ‘googlen’ bekt lekker, maar ‘ecochoën’ klinkt nergens naar. En wat met de verbuiging? Ik ‘ecocho’, jij ‘ecochoot’ en drinkt ecocho -T of CO2? Laat ons ervan uitgaan dat Mijnheer Van Dale en Mevrouw Groene Boekje daar wel raad mee weten.

In het kadertje hierboven kan u even een zoekactie starten, kwestie van het ecochoën meteen naar waarde te schatten. [typ voor de gelegenheid ook eens mijn naam in] Voor u het weet, heeft u twee bomen op uw geweten. Vraag ik me plots af waar die bomen staan? Naar het schijnt groeien ze sneller als er tegen gepraat wordt.

Wat vindt u overigens van de slogan?

Eco-searching: You search. We grow trees.

Posted: May 27th, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, eco, innovatie, new technology, sustainability.
Comments: none

Het is Frans en het is kaas noch wijn. Het is MoobTV.  Het concept ontsproot uit het brein van enkele jongelui en de Business Angel Pierre Naudin (n.v.d.r. van Intel, dus niet de Franse schrijver met dezelfde naam) legde de centen ervoor op tafel. 

• Wat is MoobTV precies? een website die de principes van reclamemaken, televisiemaken en de mobiele WAP telefoon verenigt.

• Wat doet u ermee? u maakt er uw eigen TV-kanaal mee aan.

• Wat is er bijzonder aan? elk filmpje dat u op uw kanaal vertoont, krijgt een advertentie mee (PUB) en u verdient geld al naargelang het aantal kijkers.

• Wat heeft u nodig om uw kanaal te starten? een digitale camera, mobiele telefoon of videocamera om filmpjes te maken en een internet-verbinding.

• Wat heeft u nodig om filmpjes te bekijken? een internet-verbinding of een mobiele WAP (Wireless Application Protocol)/GPRS.

Dat brengt ons alweer op ‘citizen journalism’ alhoewel het zo’n vaart niet zal lopen. Voorlopig zijn de filmpjes hoofdzakelijk gericht op entertainement (en in het Frans). Vooral reclamemakers spinnen er momenteel garen van. Zo is de hoofdsponsor op dit moment SWATCH (horloges) en er zullen ongetwijfeld nog meer brands voor jongeren volgen. Het lijkt mij voornamelijk een aangenaam tijdverdrijf voor pubers en andere hormonengedreven nerds en geeks bij wie de wereld vooralsnog aan hun voeten ligt (hoe bracht u de tijd door toen u vijftien was?).

Even nog dit: als u niet kan emailen of surfen met uw mobiele telefoon, dan beschikt u hoogstwaarschijnlijk niet over een WAP-model. Als u wel kan WAP-pen, of u wil een WAP-mobiel aanschaffen, bedenk dan dat het surfen of mailen vaak traag verloopt en dus veel geld kost. Proximus en Mobistar bieden echter een GPRS-verbinding aan die sneller gaat en waarvan de prijs afhankelijk is van de hoeveelheid verzonden informatie. De tarieven vindt u hier. [Het is ook goed om weten dat er vandaag de dag weinig websites het WAP-protocol ondersteunen en dat de meeste mobiele telefoons daarom ook ingesteld staan op ‘http’, het meest gekende web protocol. Vergeet niet dat uw operator uw account moet aanvinken (gratis) alvorens u werkelijk kan surfen. Om GPRS te gebruiken moet er bij de operator ook nog een vinkje gezet worden (zoals voor MMS en email).]

Moobt u al of WAPt u alsof uw leven ervan afhangt? Post dan de link naar uw MoobTV-kanaal hieronder en wij bezoeken het graag voor u. Kwestie van een financiële bijdrage te leveren opdat u nog lang en gelukkig kan leven.

Posted: May 8th, 2008 under citizen media, innovatie, new media, new technology, social media.
Comments: none

De voorbije weken schreef ik een artikel over de biotech industrie. Voor Jobat. Is de biotech succesvol? Wordt er winst gemaakt of zit de mot erin? Wat een item in tijden van pest en biobrandstof! “De verdere expansie van de huidige eerste generatie biobrandstoffen heeft een catastrofale impact op het klimaat en de voedselvoorziening. Dit kan je zeker een misdaad tegen de mensheid noemen. De Europese Unie moet dringend van koers veranderen.“(*) Dat zei klimaatexpert Peter Tom Jones in De Standaard van vandaag. Kan hij het weten? Terwijl ik mijn licht over de sector scheen, steeg overal ter wereld protest op over de stijgende voedselprijzen. 800 miljoen mensen lijden honger terwijl een Europese richtlijn van de Europese Commissie erop aanstuurt om tegen 2020 tien procent van het wagenpark op biobrandstof te laten rijden. En -temidden de mensen- ik die me buig over de successtory van de biotech industrie. Bad timing is het minste wat men daarover kan zeggen. De interviewees kletsten honderduit over de positieve toepassingen van de biotech in de strijd tegen ziektes (bv. diabetes) of bij het zoeken naar innovatieve oplossingen (bv. stonewashed jeans met enzymen). Alsof de duivel ermee gemoeid was, kreeg ik ook nog een jobaanbieding van een communicatiebureau dat uitsluitend voor de biotech industrie werkt. De manager vroeg of ik ethische bezwaren had en de weeë geur van geplet koolzaad bleef me dagenlang achtervolgen. Tot op heden ben ik er niet uit. Want dankzij de biotech beschikken diabetespatiënten over betere insulinepreparaten. En door het onderzoek van antistoffen bij lama’s en kamelen zit de medicatie tegen levensbedreigende ziekten in de lift. In landen in het Zuiden zou biodiesel op basis van jatropha, een niet-voedselgewas, bovendien een interessante oplossing kunnen bieden(*). Gelukkig viel er toen een eetbare postkaart in de bus. Het opschrift luidde: “Deze kaart bevat meer voedingsstoffen dan veel mensen in de derde wereld per dag binnen krijgen.” Ze was afkomstig van The Hunger Project en ze wilde niet alleen de aandacht van mijn artikel over de biotech afleiden, maar tevens wijzen op het feit dat er

• elke dag 20.000 mensen aan chronische ondervoeding sterven;
• op dit moment 852 miljoen mensen chronisch ondervoed zijn.

Met de kaart in mijn bek, probeer ik me een dag zonder voedsel voor te stellen. Dit weekend vindt u het artikel in Jobat. U dient het op in een bedje van hennep en wilgen, met champignonsaus op basis van niet-eetbare paddestoelen. Vergeet het toetje niet.

(*) [bron De Standaard, woensdag 30 april en donderdag 1 mei 2008]

PS Met dank aan Sara S’Jegers

Posted: May 1st, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, africa, eco, innovatie, new technology, sustainability, writing.
Comments: 1

Ik heb twee weken geleden iets gedaan waarvan ik nooit had gedacht dat ik het zou doen: ik heb online een gift geschonken. Ik ben ingeschreven op de nieuwsbrief van een kennis, Charlie Badenhop. Bij zijn webmaster Inessa, een vrouw uit Rusland, werd onlangs een hersentumor ontdekt. Charlie vroeg in één van zijn laatste newsletters aan de lezers om een kleine gift. Daarmee wilde hij haar helpen de ziekenhuiskosten te betalen. Ik ken Charlie, maar ik ken deze vrouw niet. Toch heb ik via mijn PayPal-account één dollar overgemaakt. Een vreemde gewaarwording. Ik wist niet dat één zo’n vraag me kon aanzetten tot het schenken van geld via internet. Of betalen via PayPal veilig is, weet ik niet zeker, maar ik denk van wel. Ik betaal regelmatig voor mijn VOIP-telefoons een klein bedrag via Visa en ik heb ook al eens iets op eBay verkocht en de commissie via PayPal overgemaakt. NetworkForGood geeft een aantal tips om veilig geld te doneren aan een goed doel. Maar om verder te gaan over mijn dollargift. Zaterdag kreeg ik een telefoontje van een vriendin, die met Charlie samenwerkt. Ze vertelde me dat Charlie had gezien dat ik een donatie overgemaakt had. In totaal zamelde hij 30.000 euro (u leest het goed!) in en maakte de som over aan het ziekenhuis. Jammer genoeg kwam mijn donatie te laat. Inessa, de webmaster, heeft met succes de operatie doorstaan en kon aan de chemotherapie en de bestraling beginnen. Ze werd echter verleden week geveld door een ziekenhuisbacterie en overleed aan een hartstilstand.

Posted: March 12th, 2008 under new technology.
Comments: none

Waar ter wereld kan u zoal uw laptop bovenhalen en wireless gaan? In Dakar, in de bocht van Yoff, à Yoff Virage om precies te zijn, niet ver van de luchthaven. Hoe ik dat weet? Omdat ik dat opgezocht heb op free-hotspot.com, een site die alle hotspots ter wereld bij elkaar brengt. Het toeval wil, dat ik ooit eens in een vakantiehuisje op Yoff heb verbleven en dat ik die bocht ken. Als je een arme student uit Dakar-centrum bent, moet je wel eerst een taxi-brousse nemen om er te geraken, maar ik veronderstel dat een arme student uit Dakar geen laptop in zijn binnenzak heeft zitten. Hij frequenteert waarschijnlijk gewoon het internet-café op de hoek. De volgende keer dat ik in Dakar ben, neem ik een hotel in de buurt, laat ons zeggen de ‘Le Lumumba’ of de ‘Keur Moumnia’, en misschien kan ik dan inloggen in de bocht van Yoff. Ik zie me daar al zitten, in de verzengende hitte van Senegal, geen boom in de buurt, maar wél wireless de informatiesnelweg op. Terwijl het stof van de voorbijrijdende auto’s me rond de oren vliegt. Maar laat ons het even over dichtbije bestemmingen hebben. Hier in Berchem, surft u wireless en zonder zorgen in De Chalet, het supporterskot van Berchem Sport. Handig als het regent, hoeft u niet langs de zijlijn te gaan staan. U kijkt na de wedstrijd gewoon even op het net om te zien wie er gewonnen heeft. Want thuis is niet waar uw Stella staat. Thuis is waar uw hotspot ligt!

[url credits Bo Delafortry]

Posted: February 19th, 2008 under new technology.
Comments: 1