Vers geplurkt voor u. Your life, on the line. Gedaan met elke keer uw status up te daten op networkingsites [linkedin, plaxo en facebook, in mijn geval]! Kost veel tijd, energie en dus ook geld. Met plurk.com doet u het één keer, wanneer het u uitkomt. Iedereen die uw activiteiten wil volgen, logt in op plurk.com. Plurken is een beetje als twitteren, dat moet ik toegeven. Aan u om mij te vertellen of u plurken boven twitteren verkiest, of omgekeerd. Ondertussen ga ik even te rade bij de voorzitter van de twitterbond, zijnde Gordon Lokenberg. Ik leerde Gordon kennen op ThinkTomorrow waar hij de godganse dag twitterde. [Dat heet in vakjargon: dat het een lieve lust was.] Tussendoor poste hij ook nog eens en direct over het event op zijn blog. Gordon is dus een adept.  Maar hoe hij ook aandrong, mij kreeg hij niet op de twitter. Geen idee waarom. Of toch. Plurken lijkt me wel wat. Plurken, plurkt, geplurkt klinkt tenslotte toch beter dan twitteren, twittert, getwittert? En de plaatjes natuurlijk. De plaatjes op plurk, plurken een eind weg. [Dat heet in vakjargon: the look ‘n feel.] Verder is er de timeline, ofte tijdslijn. Je hele leven plurkt gewoon voorbij op een leuke tijdlijn, zo eentje als in de geschiedenisles in de eerste klas van de basisschool. Met een streepje duidde ik toen zorgvuldig de ‘Renaissance’ of ‘De Neanderthalers’ aan. My life, on my line! Word ik toch nog een beetje beroemd. Net als in de film, ik wil het!

Hieronder de widget die mijn plurkjes tonen. Heb nog niet ontdekt hoe de widget in mijn sidebar geplurkt wordt, maar tijd brengt zeker raad. Tot ziens, hoors, zoens, schrijfs of plurkens.

Plurk.com

Posted: August 13th, 2008 under innovatie, social media.
Comments: 1

Living Tomorrow, het huis van de toekomst in Vilvoorde, onderzocht samen met InSites Consulting in februari en maart 2008 het koopgedrag van consumenten in warenhuizen. De onderzoeksresultaten werden met een online enquête verkregen. Het onderzoek had als doel een beeld te krijgen van het consumentengedrag in de supermarkt, zowel in de winkel zelf, als online. In totaal namen 629 respondenten deel. De cijfers zijn representatief voor Belgische internetgebruikers van 15 tot 65 jaar.

Resultaten:

• Slechts 16% van de bezoekers heeft ervaring met het online bestellen en het ophalen van de producten in de supermarkt. Van de niet-online shoppers, zegt 70% geen intentie te hebben dit ooit te doen. 

• Online bestellen en thuis laten leveren, is niet populair. Slechts 5% heeft hier ervaring mee, en 78% zegt geen intentie te hebben om dit te doen.

• De twee belangrijkste voordelen om online te shoppen, zijn: de mogelijkheid om te shoppen wanneer men wil en de mogelijkheid om te shoppen zonder veel tijd te verliezen.

• Belangrijkste redenen om niet online te shoppen is de moeilijke levering bij afwezigheid en het missen van het persoonlijk contact in de winkel.

Ik werk als programmamaker bij LIVING TOMORROW. In het huis van de toekomst kan u al kennis maken met een tool [een (werk)tuigje of technologisch hoogstandje] die online shoppen zou kunnen bevorderen. Daarover meer in een volgende post. Blijven kijken, lieve kijkbuiskinderen.

Bron: Persbericht Living Tomorrow, 1 juli 2008

Posted: July 3rd, 2008 under innovatie, new technology.
Comments: none

Vandaag een groentje gelopen. Op ecocho gestoten. Ecocho is een zoekmachine die per 1000 opzoekingen twee bomen plant. De bomen worden betaald met het geld van advertenties. De site werkt met Yahoo technologie. Ecocho maakt zich sterk dat het redden van de planeet en het zoeken op het web hand in hand kunnen gaan. Door uw dagelijkse zoekgedrag aan te passen, kan u, [yes you stupid!], de planeet redden. So what about you? Schakel als de hete bliksem van google over naar ecocho en red uw planeet. Alleen het werkwoord baart me nog wat zorgen: ‘googlen’ bekt lekker, maar ‘ecochoën’ klinkt nergens naar. En wat met de verbuiging? Ik ‘ecocho’, jij ‘ecochoot’ en drinkt ecocho -T of CO2? Laat ons ervan uitgaan dat Mijnheer Van Dale en Mevrouw Groene Boekje daar wel raad mee weten.

In het kadertje hierboven kan u even een zoekactie starten, kwestie van het ecochoën meteen naar waarde te schatten. [typ voor de gelegenheid ook eens mijn naam in] Voor u het weet, heeft u twee bomen op uw geweten. Vraag ik me plots af waar die bomen staan? Naar het schijnt groeien ze sneller als er tegen gepraat wordt.

Wat vindt u overigens van de slogan?

Eco-searching: You search. We grow trees.

Posted: May 27th, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, eco, innovatie, new technology, sustainability.
Comments: none

Het is Frans en het is kaas noch wijn. Het is MoobTV.  Het concept ontsproot uit het brein van enkele jongelui en de Business Angel Pierre Naudin (n.v.d.r. van Intel, dus niet de Franse schrijver met dezelfde naam) legde de centen ervoor op tafel. 

• Wat is MoobTV precies? een website die de principes van reclamemaken, televisiemaken en de mobiele WAP telefoon verenigt.

• Wat doet u ermee? u maakt er uw eigen TV-kanaal mee aan.

• Wat is er bijzonder aan? elk filmpje dat u op uw kanaal vertoont, krijgt een advertentie mee (PUB) en u verdient geld al naargelang het aantal kijkers.

• Wat heeft u nodig om uw kanaal te starten? een digitale camera, mobiele telefoon of videocamera om filmpjes te maken en een internet-verbinding.

• Wat heeft u nodig om filmpjes te bekijken? een internet-verbinding of een mobiele WAP (Wireless Application Protocol)/GPRS.

Dat brengt ons alweer op ‘citizen journalism’ alhoewel het zo’n vaart niet zal lopen. Voorlopig zijn de filmpjes hoofdzakelijk gericht op entertainement (en in het Frans). Vooral reclamemakers spinnen er momenteel garen van. Zo is de hoofdsponsor op dit moment SWATCH (horloges) en er zullen ongetwijfeld nog meer brands voor jongeren volgen. Het lijkt mij voornamelijk een aangenaam tijdverdrijf voor pubers en andere hormonengedreven nerds en geeks bij wie de wereld vooralsnog aan hun voeten ligt (hoe bracht u de tijd door toen u vijftien was?).

Even nog dit: als u niet kan emailen of surfen met uw mobiele telefoon, dan beschikt u hoogstwaarschijnlijk niet over een WAP-model. Als u wel kan WAP-pen, of u wil een WAP-mobiel aanschaffen, bedenk dan dat het surfen of mailen vaak traag verloopt en dus veel geld kost. Proximus en Mobistar bieden echter een GPRS-verbinding aan die sneller gaat en waarvan de prijs afhankelijk is van de hoeveelheid verzonden informatie. De tarieven vindt u hier. [Het is ook goed om weten dat er vandaag de dag weinig websites het WAP-protocol ondersteunen en dat de meeste mobiele telefoons daarom ook ingesteld staan op ‘http’, het meest gekende web protocol. Vergeet niet dat uw operator uw account moet aanvinken (gratis) alvorens u werkelijk kan surfen. Om GPRS te gebruiken moet er bij de operator ook nog een vinkje gezet worden (zoals voor MMS en email).]

Moobt u al of WAPt u alsof uw leven ervan afhangt? Post dan de link naar uw MoobTV-kanaal hieronder en wij bezoeken het graag voor u. Kwestie van een financiële bijdrage te leveren opdat u nog lang en gelukkig kan leven.

Posted: May 8th, 2008 under citizen media, innovatie, new media, new technology, social media.
Comments: none

De voorbije weken schreef ik een artikel over de biotech industrie. Voor Jobat. Is de biotech succesvol? Wordt er winst gemaakt of zit de mot erin? Wat een item in tijden van pest en biobrandstof! “De verdere expansie van de huidige eerste generatie biobrandstoffen heeft een catastrofale impact op het klimaat en de voedselvoorziening. Dit kan je zeker een misdaad tegen de mensheid noemen. De Europese Unie moet dringend van koers veranderen.“(*) Dat zei klimaatexpert Peter Tom Jones in De Standaard van vandaag. Kan hij het weten? Terwijl ik mijn licht over de sector scheen, steeg overal ter wereld protest op over de stijgende voedselprijzen. 800 miljoen mensen lijden honger terwijl een Europese richtlijn van de Europese Commissie erop aanstuurt om tegen 2020 tien procent van het wagenpark op biobrandstof te laten rijden. En -temidden de mensen- ik die me buig over de successtory van de biotech industrie. Bad timing is het minste wat men daarover kan zeggen. De interviewees kletsten honderduit over de positieve toepassingen van de biotech in de strijd tegen ziektes (bv. diabetes) of bij het zoeken naar innovatieve oplossingen (bv. stonewashed jeans met enzymen). Alsof de duivel ermee gemoeid was, kreeg ik ook nog een jobaanbieding van een communicatiebureau dat uitsluitend voor de biotech industrie werkt. De manager vroeg of ik ethische bezwaren had en de weeë geur van geplet koolzaad bleef me dagenlang achtervolgen. Tot op heden ben ik er niet uit. Want dankzij de biotech beschikken diabetespatiënten over betere insulinepreparaten. En door het onderzoek van antistoffen bij lama’s en kamelen zit de medicatie tegen levensbedreigende ziekten in de lift. In landen in het Zuiden zou biodiesel op basis van jatropha, een niet-voedselgewas, bovendien een interessante oplossing kunnen bieden(*). Gelukkig viel er toen een eetbare postkaart in de bus. Het opschrift luidde: “Deze kaart bevat meer voedingsstoffen dan veel mensen in de derde wereld per dag binnen krijgen.” Ze was afkomstig van The Hunger Project en ze wilde niet alleen de aandacht van mijn artikel over de biotech afleiden, maar tevens wijzen op het feit dat er

• elke dag 20.000 mensen aan chronische ondervoeding sterven;
• op dit moment 852 miljoen mensen chronisch ondervoed zijn.

Met de kaart in mijn bek, probeer ik me een dag zonder voedsel voor te stellen. Dit weekend vindt u het artikel in Jobat. U dient het op in een bedje van hennep en wilgen, met champignonsaus op basis van niet-eetbare paddestoelen. Vergeet het toetje niet.

(*) [bron De Standaard, woensdag 30 april en donderdag 1 mei 2008]

PS Met dank aan Sara S’Jegers

Posted: May 1st, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, africa, eco, innovatie, new technology, sustainability, writing.
Comments: 1

“Our job is not to give people fish, it’s not to teach them how to fish, it’s to build new and better fishing industries.” Dat zei Bill Drayton bij de opstart van Ashoka, een internetplatform dat wereldwijd sociale gangmakers/ondernemers ondersteunt zodat deze ‘changemakers’ full-time hun sociaal ondernemerschap kunnen uitbouwen en hun -innovatieve- ideeën kunnen uitdragen. Zij doen dat niet alleen met morele ondersteuning maar ook met ‘venture’, geld van filantropen dus. “We believe that the growth of a global citizen sector begins with the work of individual social entrepreneurs. These entrepreneurs drive the sector forward, responding to new challenges and changing needs. They are rooted in local communities but think and act globally. They are the ultimate role models and the pillars of Ashoka’s vision of Everyone a Changemaker™.” De baseline van Ashoka is “Innovators for the Public” en ik wou dat ik hem uitgevonden had. Na wat eenvoudig googlewerk stiet ik op de geldschieter/filantroop achter de site: Pierre Omidyar, de geitenwollensok die eBay uitvond en sneller dan zijn schaduw rijk werd. In eerste instantie rukte hij zich de haren uit het hoofd tijdens het piekeren over zijn geldstromen. Wat ermee gedaan? Hij is er inmiddels uit: hij investeert in sociale economie wereldwijd en dit voornamelijk via internet. Niet in non-for-profits dus, maar in for-profits. For-profits die op hun beurt investeren in non-for-profits die … If you could choose, would you rather be an innovator for the public or an entrepreneur tout court? A visionair or a dreamer? Ik omhels u met duizend armen wanneer u uw ongezouten mening hieronder ten beste geeft.

Posted: April 30th, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, innovatie, sustainability.
Comments: none

Mama’s en papa’s aller landen, er is hoop! Nooit zal u zich nog de haren uitrukken wanneer zoon- of dochterlief u om hulp vraagt bij het huiswerk. Nooit zal u nog aarzelen wanneer uw kind twijfelt aan ‘-d’, ‘-t’ of ‘-dt’. Want KlasCement biedt soelaas. KlasCement is een Vlaamse educatieve portaalsite, een initiatief van EduCentrum vzw. De site bouwt samen met leerkrachten een klassement met waardevol lesmateriaal uit. Motto: ‘the user is the content‘. En het werkt! U bent verplicht te registreren en een profiel aan te maken, maar daarna kan u meteen aan de slag. Zelf heb ik er voor mijn zoon Zinou, vierde klas lager onderwijs, de ‘kwelgeest’ ontdekt. De kwelgeest is een educatief spel, ontworpen door de universiteit, waarmee elk kind een truukje leert toepassen om ‘-d’, ‘-t’ of ‘-dt’ te schrijven op het juiste moment. Het kan op de site worden gedownload [typ zoekterm ‘kwelgeest’ in op de site] . Geef toe, geen eenvoudige klus, die eindletters volgens de regels klaren. In meer dan de helft van de mails die ik krijg, worden deze regels aan de spreekwoordelijke laars gelapt. Wanneer ik snel schrijf, durf ik er ook wel eens met mijn klak naar gooien, op zijn Antwerps gezegd. [Bij de weg: Weet u of het ‘wordt beheersd’ of ‘wordt beheerst’ is?] Maar naar het schijnt is het tegenwoordig geen schande meer wanneer men zich in een eindletter van een werkwoord vergist. Het eindletter-gedoe zou niet meer dan een artificiële constructie zijn, stammend uit de tijd van de Verlichting. Neemt niet weg dat onze kinderen nog steeds punten verliezen wanneer het kortetermijngeheugen hen in de steek laat. Komt daarbij dat een schrijverke als ik evenmin wegkomt met een joekel van een ‘-dt’-fout.

Posted: March 13th, 2008 under innovatie.
Comments: 1

Spam. Het hoge woord is eruit. Ik heb al twee mailboxen opgedoekt omdat ik het aantal spam-boodschappen niet meer kon beheren. Ik heb nooit begrepen wat iemand bezielt om een Europese vrouw vanuit de States een boodschap over penisverlengingen of Viagra (al dan niet met twee -g’s) te sturen. Laat staan dat ik geïnteresseerd zou zijn in beleggingen of potjes vossenolie tegen zware kuiten. (Want je komt wat tegen!) De laatste tijd krijg ik voornamelijk mails waaruit moet blijken dat ik de loterij gewonnen heb. Als je ze mag geloven, dan heb ik al in elk land uit het zuidelijk halfrond de loterij gewonnen. Spam in combinatie met phishing dus. Het zal je hobby maar wezen. Een tijd geleden las ik op een blog dat iemand erin was geslaagd om zo’n phisher een half jaar aan het lijntje te houden. Een hilarisch verhaal. Als ik tijd heb, spoor ik dat nog eens op. Anyway, er is nu een manier om via een mailinitiator een ‘wegwerp’ emailadres te creëren, zonder uw identiteit prijs te geven. Dat kan handig zijn als u op een website wil rondsnuffelen maar eerst moet registreren, waarna een bevestigingsmail volgt. Het mooie van deze gratis service is dat u het gewenste mailadres zelf kunt kiezen, zolang het maar eindigt op @mailinator.com. Het nadeel is dat de mailbox voor iedereen toegankelijk is, dus je kan het adres niet voor belangrijke doeleinden gebruiken. Van harte aan te bevelen dus: mailinator.com. U kan dit uittesten door naar een willekeurige website te gaan en u te registreren met mijn wegwerpadres vossenolie@mailinator.com. In de widget hieronder ziet u meteen wat het resultaat is. Of bekijk de mailbox op de homepage. Uw bevindingen kan u hieronder steeds kwijt. Ik hoor het graag. Ook als het over vossenolie gaat natuurlijk.

Posted: February 25th, 2008 under innovatie.
Comments: 5