migratie: een aangename periode tussen een punt van vertrek en aankomst
“Het wordt steeds urgenter om een denkkader te ontwikkelen waarin de migrant centraal staat en niet ondergeschikt is aan de loop van de geschiedenis. Om te beginnen zouden we verplaatsing niet langer kunnen beschouwen als een onaangename periode tussen een punt van vertrek en aankomst, maar als een manier om in de wereld te staan.“
Bovenstaand citaat over migratie is van Paul Carter en wordt Jean Michel Bruyère gebruikt voor een installatie. Bruyère is de drijvende kracht achter LFKs, een internationaal multidisciplinair kunstenaarscollectief, dat van 12 tot 14 juni tentoonstelt in deSingel. De groep beschouwt het zwerven als de voor de kunst vruchtbaarste vorm van leven, denken en handelen.
Dit project in opdracht van deSingel kadert in een 36 uur durende happening rond migratie en diaspora, die ‘Van 8 tot 8′ heet. De installatie van Bruyère staat deels op het podium van de Rode Zaal en deels op de terrassen van deSingel. Na de expo vertrekt het tentenkamp naar het Festival van Avignon. De toegang tot de installatie binnen en buiten het gebouw is dag en nacht open.
“In dit leven is niets statisch … Het enige gevaar is dat we ons niet aanpassen, dat we niet reizen, dat we steeds ter plaatse blijven, muzikaal en spiritueel. Ons antwoord als muzikant is vooruit te gaan.“
Dat is het standpunt van Wasis Diop. Diop is Senegalees en één van de meest bekende Afrikaanse muzikanten. Hij richt in de jaren zeventig de groep West African Cosmos op, waarvan de muziek het label ‘Afro-Jazz’ kreeg, lang voor de term ‘wereldmuziek’ eraan kwam.
De Abidjaanse Dobet Gnahoré breit op 13 juni een staartje aan ‘Van 8 tot 8′ met een acrobatisch/muzikale dansperformance waarbij ze alle Afrikanen in de diaspora oproept hun identiteit niet op te geven en voor hun rechten op te komen.
‘Van 8 tot 8′ over migratie en diaspora vindt plaats één week na de verkiezingen. Dan weten we al of dit land overgelaten wordt aan de willekeur van hen die zeggen dat dit ONS land is of in handen is van zij die minstens zouden kunnen overwegen om migratie te beschouwen als een manier om in het leven te staan.
Ga eens op een ander zitten, bijvoorbeeld in de rode of blauwe zaal van deSingel en zet eens een boompje op over uw medemens en zijn manieren om in het leven te staan.
[”Zit gij daar nu nog altijd op? Gaat daar eens af! Straks zakt die mens zijn schedeldak in.”]
Posted: June 5th, 2009 under events.
Comments: none