Heeft u nog oude Super 8-filmpjes liggen? Lees dan verder. De vzw Curieus uit Antwerpen zet uw erfgoed met plezier om in digitale beelden. Super 8-filmpjes waren erg in trek in de jaren ‘50, ‘60 en ‘70. Het verdriet me ten zeerste dat ik nergens zo’n spoeltje liggen heb. Ik had immers ouders die niet met hun tijd meegingen. Nieuwe technologieën, daar haalden ze hun neus voor op. Net zoals poppen en snoep. Ik had al ontluikende borstjes toen ik voor het eerst over een televisieprogramma kon meepraten. Ik herinner me nog wel dat ik heel af en toe naar een aflevering van de Fabeltjeskrant keek bij de buren. Per hoge uitzondering, zoiets. Daarna zag ik urenlang streepjes voor mijn ogen (beeldlijnen). Voor mijn moeder het ultieme bewijs dat de nieuwe technologie, zijnde de beeldbuis, niet pedagogisch verantwoord was. De Sint heb ik ook nog wel eens een keertje met een paard van een boot zien stappen. En toen ik een jaar of acht was, zag ik een aflevering van TipTop. Dat was dan weer iets met een man en een gitaar, die over vrolijke vrienden zong. Ik veronderstel dat het Nonkel Bob was. Tegen de tijd dat mijn vader van mijn moeder wilde scheiden, bracht hij ter compensatie een televisietoestel mee. Kleuren. Papa out, The Fonz in. Ook madame Arabelle en Baconfait uit De Collega’s deden hun intrede. In ons geval, tieners tussen wal en schip, maakte dat al veel goed. Mijn moeder hield in eerste instantie nog een sit-in tegen het haar aangedane onrecht door meedogenloos de televisie te bannen, maar langer dan twee weken hield ze dat niet vol. Het begon met Cyrano de Bergerac en na verloop van tijd eindigde het bij een Duitse Nieuwjaarsshow. Maar genoeg gezeurd over televisieloze tijden. Het ging over Super 8-filmpjes uit de oude doos. Edoch, ik ben stikjaloers op iedereen die een filmpje kan binnenbrengen. Voelt u dat aan? Ik heb in mijn eerste vijftien levensjaren nooit met enige innocentie over een Super 8-pellicule mogen dwarrelen. Niemand heeft ooit een blooper van me vastgelegd. Nooit ofte nimmer werd mijn inzet met betrekking tot de houten wasknijpers die ik vakkundig op de spaken van mijn rode damesfietsje knelde, vakkundig vastgelegd. Mijn eerste zwempartij in het plonsbadje is mij volledig ontgaan. Er rest mij geen enkel aandenken aan het uitblazen van een verjaardagstaart. Er is mij onrecht aangedaan.  Ik kan geen spoeltje naar de Rijnkaai brengen. Kost nochtans maar één euro per miuut. Misschien had u meer geluk? U krijgt in elk geval de beelden mee op DVD.  De inzameling gebeurt op 25/10 van 11 tot 18 uur bij ATV, Rijnkaai 26. Meer op de website van Curieus.