‘T was wijvenweek in de blogosfeer vorige week. Ik wilde wel. Ik wilde ook wel eens een wijvenstukje plegen. Maar ik kwam er te laat achter. Ik zat op de trein der traagheid naar aanleiding van een wijvengebeurtenis. Omdat zo’n geval niet in de kouwe kleren gaat zitten en menigeen er mee te maken krijgt, doe ik het aanstonds uit de doeken.

Het geval wil namelijk dat ik een blaasontsteking kreeg. Dat noemen ze in dokterstermen ook wel eens een ‘cystitis’, tenminste zo stond het geschreven op het verslag dat de spoeddokter mee naar huis gaf, nadat ik de vleugel verliet. Zo’n cystitis, lees ik op het wereldwijde net, komt voornamelijk voor bij jonge vrouwen (dan wel de ‘honeymoon disease’ geheten) of bij vrouwen die de menopauze nabij zijn (omwille van de hormonenslag). Af en toe bij mensen met een immuniteitsprobleem. Maar om het kort te houden: ik ben driemaal op de spoedafdeling terechtgekomen.  De eerste keer na een oorverdovende pijn (de kinderen hoorden me brullen) en huisdokter onbereikbaar, de tweede keer nadat ik een bruin vermoeden had dat het voorgeschreven antibioticum niet werkte, en de derde keer nadat overduidelijk gebleken was dat het antibioticum écht niet werkte. Tussen de eerste en de tweede keer kreeg ik ook nog een dokter van wacht aan de lijn omdat het toen ook al niet beterde. Deze dokter had de tegenwoordigheid van geest om me te vragen of ik ook last had van peesontstekingen. Nog nooit van gehoord, dus antwoordde ik ‘neen’. Hij raadde me aan om een antibioticapilletje meer te nemen dan voorgeschreven. De rest van het verhaal wil ik u onthouden.

Waar ik het wel eens met u over wil hebben, is het toxische effect van antibiotica. Twee antibioticakuren verder (Zoroxin, Tavinic) ben ik van één ding overtuigd: ik heb een peesontsteking in mijn kniegewricht [overigens bevestigd door de huisdokter]. Ik kan niet langer dan tien minuten stappen, heb moeite met traplopen en kan niet meer recht wanneer ik zit. Het goedje zorgt voor een verweking van de aanhechting van de pezen. Tendinose, heet zoiets. Dit valt voor bij zeven innames op 100.000.

Voor u nog eens een pilletje neemt, denkt u aan tendinose en het blogmeisje dat nu de allure van een oud vrouwtje heeft, wanneer ze over straat sjokkelt.

Et voilà, nu weet u ook meteen waarom ik al die tijd geen post meer bij elkaar blogde.

Alle commentaren op wijvenweek en tendinose uiteraard weer van harte welkom. Bloemen noch kransen.