“Our job is not to give people fish, it’s not to teach them how to fish, it’s to build new and better fishing industries.” Dat zei Bill Drayton bij de opstart van Ashoka, een internetplatform dat wereldwijd sociale gangmakers/ondernemers ondersteunt zodat deze ‘changemakers’ full-time hun sociaal ondernemerschap kunnen uitbouwen en hun -innovatieve- ideeën kunnen uitdragen. Zij doen dat niet alleen met morele ondersteuning maar ook met ‘venture’, geld van filantropen dus. “We believe that the growth of a global citizen sector begins with the work of individual social entrepreneurs. These entrepreneurs drive the sector forward, responding to new challenges and changing needs. They are rooted in local communities but think and act globally. They are the ultimate role models and the pillars of Ashoka’s vision of Everyone a Changemaker™.” De baseline van Ashoka is “Innovators for the Public” en ik wou dat ik hem uitgevonden had. Na wat eenvoudig googlewerk stiet ik op de geldschieter/filantroop achter de site: Pierre Omidyar, de geitenwollensok die eBay uitvond en sneller dan zijn schaduw rijk werd. In eerste instantie rukte hij zich de haren uit het hoofd tijdens het piekeren over zijn geldstromen. Wat ermee gedaan? Hij is er inmiddels uit: hij investeert in sociale economie wereldwijd en dit voornamelijk via internet. Niet in non-for-profits dus, maar in for-profits. For-profits die op hun beurt investeren in non-for-profits die … If you could choose, would you rather be an innovator for the public or an entrepreneur tout court? A visionair or a dreamer? Ik omhels u met duizend armen wanneer u uw ongezouten mening hieronder ten beste geeft.

Posted: April 30th, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, innovatie, sustainability.
Comments: none

Niet minder dan 28319 Jobat-lezers gaven de voorbije weken hun mening over welke bedrijven volgens hen de titel van ‘Gouden Bedrijf 08‘ verdienen. Jobat vroeg hen welke bedrijven de uitstraling van een echte kampioen hebben. Belangrijkste vaststelling: enkel sterke merken halen het podium. ‘Zonder employer branding red je het niet op de rekruteringsmarkt’, klinkt het bij de winnaars. Het resultaat kon u dit weekend lezen in Jobat [12 april 2008]. In het hoofdartikel laat ik Laurent Lejeune van Duval Guillaume aan het woord. Hij helpt bedrijven ‘bevallen’, d.w.z. hij helpt bedrijven bij de zoektocht naar de elementen die het verschil maken, net zolang tot ze komen boven drijven. Verder komen Mieke Smet, hoofd afdeling personeel van Janssen Pharmaceutica, Liesbeth Denys, media relations manager van The Coca-Cola Company, Klaartje Jaques, HR-Manager bij A.S. Adventure en Marianne Vael, personeelsdirecteur van het UZ Leuven, aan het woord.

De winnaars per sector:

• Toyota Motor Europe
• BASF Antwerpen
• Ondernemingen Jan De Nul
• Colruyt
• Electrabel
• KBC
• Janssen Pharmaceutica
• UZ Leuven
• Microsoft
• Randstad
• Bekaert
• DHL Express
• Proximus
• Nike (A.S. Adventure op de tweede plaats)
• Brussels Airlines
• Coca-Cola Belgium

Van al deze bedrijven antwoordden in eerste instanties maar twee bedrijven onmiddellijk op mijn vraag om een interview. Daarna volgden schoorvoetend The Coca-Cola Company en A.S. Adventure. Ik deed mijn research weliswaar tijdens de paasvakantie maar men mag toch verwachten dat grote bedrijven als deze minstens een woordvoerder aanduiden tijdens de afwezigheid van de respectievelijke woordvoerder. Alle andere bedrijven namen niet op, of verbonden me niet door, gooiden de hoorn op de haak of hebben nooit meer iets laten weten nadat ik mijn coördinaten achterliet.

Telenet krijgt een pluim omdat het op de tweede plaats staat in de Telecom-sector maar er meteen een videofilmpje over maakte en op het net zwierde. Geen enkel ander bedrijf doet er iets orgineels mee. Op de vierde plaats na Telenet op de Google zoekmachine staat niet één van de winnaars, maar wel deze blog met deze post. Maar naar eigen zeggen werken ze allemaal in de eerste plaats aan hun externe communicatie.

Nog een interessante vraag die op mijn lippen brandt: hoe versieren KMO’s potentiële kandidaten? Laat uw antwoord in de lege doos hieronder.

Posted: April 14th, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, magazines, sustainability, writing.
Comments: none

Black Label is een online boekhandel gespecialiseerd in boeken uit of over Afrika (literatuur, kinderboeken, kookboeken, boeken over Afrikaanse landen, over Afrikaanse kunst, architectuur, religie, muziek, dans, theater, geschiedenis, antropologie, …) Het gaat om boeken die u zelden in de boekhandel vindt, zeker de Engels- of Franstalige boeken. Met de verspreiding van het betere Afrikaanse boek wil Black Label bijdragen aan het bijstellen van de stereotiepe beeldvorming over Afrika. Black Label bestaat bij de gratie van Gilbert Braspenning. Ik ben hem daar dankbaar voor omdat ik lang zelf de droom koesterde om deze leemte op te vullen. Het hoef niet meer. Gilbert deed het voor ons. Bij een recente diefstal in zijn woning verloor Gilbert echter zijn computer en toebehoren. Hij beschikt sindsdien ook niet meer over het gigantische adressenbestand, dat hij door de jaren heen had opgebouwd. Daarom help ik hem een handje. Men verspreidde dit nieuws als een lopend vuurtje en vergeet vooral niet je adres naar Gilbert te mailen. De voorjaarsbrochure is ondertussen uit en die vind je ook op de website.

Posted: April 8th, 2008 under CSR, Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, africa, allochtonen, books, writing.
Comments: 1

‘T was wijvenweek in de blogosfeer vorige week. Ik wilde wel. Ik wilde ook wel eens een wijvenstukje plegen. Maar ik kwam er te laat achter. Ik zat op de trein der traagheid naar aanleiding van een wijvengebeurtenis. Omdat zo’n geval niet in de kouwe kleren gaat zitten en menigeen er mee te maken krijgt, doe ik het aanstonds uit de doeken.

Het geval wil namelijk dat ik een blaasontsteking kreeg. Dat noemen ze in dokterstermen ook wel eens een ‘cystitis’, tenminste zo stond het geschreven op het verslag dat de spoeddokter mee naar huis gaf, nadat ik de vleugel verliet. Zo’n cystitis, lees ik op het wereldwijde net, komt voornamelijk voor bij jonge vrouwen (dan wel de ‘honeymoon disease’ geheten) of bij vrouwen die de menopauze nabij zijn (omwille van de hormonenslag). Af en toe bij mensen met een immuniteitsprobleem. Maar om het kort te houden: ik ben driemaal op de spoedafdeling terechtgekomen.  De eerste keer na een oorverdovende pijn (de kinderen hoorden me brullen) en huisdokter onbereikbaar, de tweede keer nadat ik een bruin vermoeden had dat het voorgeschreven antibioticum niet werkte, en de derde keer nadat overduidelijk gebleken was dat het antibioticum écht niet werkte. Tussen de eerste en de tweede keer kreeg ik ook nog een dokter van wacht aan de lijn omdat het toen ook al niet beterde. Deze dokter had de tegenwoordigheid van geest om me te vragen of ik ook last had van peesontstekingen. Nog nooit van gehoord, dus antwoordde ik ‘neen’. Hij raadde me aan om een antibioticapilletje meer te nemen dan voorgeschreven. De rest van het verhaal wil ik u onthouden.

Waar ik het wel eens met u over wil hebben, is het toxische effect van antibiotica. Twee antibioticakuren verder (Zoroxin, Tavinic) ben ik van één ding overtuigd: ik heb een peesontsteking in mijn kniegewricht [overigens bevestigd door de huisdokter]. Ik kan niet langer dan tien minuten stappen, heb moeite met traplopen en kan niet meer recht wanneer ik zit. Het goedje zorgt voor een verweking van de aanhechting van de pezen. Tendinose, heet zoiets. Dit valt voor bij zeven innames op 100.000.

Voor u nog eens een pilletje neemt, denkt u aan tendinose en het blogmeisje dat nu de allure van een oud vrouwtje heeft, wanneer ze over straat sjokkelt.

Et voilà, nu weet u ook meteen waarom ik al die tijd geen post meer bij elkaar blogde.

Alle commentaren op wijvenweek en tendinose uiteraard weer van harte welkom. Bloemen noch kransen.

Posted: April 7th, 2008 under citizen media.
Comments: none

Bij BASF het volgende gesprekje genoteerd, wanneer ik hen bel [en om een gesprek met de HR-manager van dienst vraag] om het over employer branding te hebben :

Ik bel met VOIP naar BASF Antwerpen.

BASF: “Allooo, Bee-Aa-eS-eF.”

Erika: “Goeiedag, …bla bla journaliste.”

BASF: “Ao da weitekik ni, zenne, séh.” (gefluister, zo hard dat de journaliste het kan horen)

“Eéé! Is da ni dee van de Léjoo diekik moet emme?”

“Dee van de Léjoo, éi?” (volgt antwoord van Frutsel in nabijgelegen vertrekken)

“Joa , da’s dee van de Léjoo.”

BASF: “Da’s baa Léjoo Scheers da ge moet zen, ik verbind a deur.”

Het hoeft geen betoog: ‘Dee van de Léjoo’ wist me te zeggen dat de Léjoo met vakantie was (ik laat in het midden of ze ‘met vakantie’ of ‘mé verlof’ zei) en ze ging Léjoo laten terugbellen.

Wat later viel mijn euro dat ze - vermoedelijk - tegen een collega in de back-office sprak en
dat “dee van de Léjoo” waarschijnlijk de secretaresse van ‘de Leo’ was.

‘T zen lappe!

In ellek geval:

Nooit nog iets van de Léjoo Schéééérs gehoord, noch van de vijftien andere bedrijven die ik met dezelfde reden opbelde. Uiteindelijk toch vier bedrijven te pakken gekregen: JANSSEN PHARMACEUTICA (zéér snelle reactie!),  UZ LEUVEN (zéér schrander vrouwenteamwerk!), en op de valreep A.S. ADVENTURE en THE COCA COLA COMPANY (plezant weerwerk!).

Wat employer branding betreft, denk ik dat zij het wel begrepen hebben.

Het artikel verschijnt op 12 april in Jobat. Wordt vervolgd, dus.

Posted: April 6th, 2008 under CSR, comedy.
Comments: none